Adres:
c/o Addis-Weschler and Ass., 955 South Carrillo Drive, suite 300, Los
Angeles, CA 90048, USA
Wzrost:
175 cm
Znak Zodiaku:
Panna
Cameron Michelle Diaz urodziła się 30 sierpnia 1972 roku w rodzinie emigrantów.
Jej ojciec pochodził z Kuby, a matka była pół Angielką, pół Niemką. Dorastała
natomiast w Teksasie, gdzie pracował jej tata pełniący funkcję brygadżysty na
polach naftowych. Jako dziecko Cameron nie należała do grona grzecznych
dziewczynek. Była niesforna i nieposłuszna. Wolny czas spędzała zwykle jeżdżąc
na desce i grając w piłkę. Ogólnie niezwykle lubiła sport i nocne spacery.
Trzeba przyznać, że musiało upłynąć wiele czasu zanim mierząca 175cm piękna
dziewczyna, a dziś już kobieta znalazła swoje miejsce w świecie. Tym filmowym
oczywiście.
Tak więc początkowo blondwłosa piękność zaczynała wielką karierę jako modelka.
Mając 16 lat wpadła w oko pewnemu fotografowi. Nic nie zapowiadało, że kilka dni
po tym zdarzeniu podpisze kontrakt z Elite Agency. Wtedy miała okazję gościć w
Japonii, Paryżu, Meksyku, Maroku i Australii. Jej pokazy przynosiły niemałe
dochody. W wolnym czasie wystąpiła też w reklamach Coca-Coli, oraz Levi's. Wiele
modelek, piosenkarek i gwiazd show biznesu próbuje jednak swoich sił w zawodzie,
który zwie się aktorstwem. Nie inaczej było w przypadku bohaterki tej biografii.
Gdy przekroczyła ona magiczną barierę 21 lat zaczęła się jej kariera aktorska:
"Byłam modelką. Bardzo chciałam dużo zarabiać i znaleźć się na okładkach
słynnych magazynów. Musiałam więc pracować. Nieźle mi się powodziło. Nie
pociągało mnie jednak aktorstwo. Wiedziałam, że ta praca wymaga bardzo dużo
energii. Nie chciałam być równocześnie aktorką i modelką. Moja agentka miała w
biurze jakiś scenariusz. Spytała, czy chciałabym zagrać w filmie. Powiedziałam:
»Czemu nie?» Żartowałam. A ona naprawdę wysłała mnie na przesłuchanie. Spodobało
mi się. Zaczęło mi zależeć na tej roli i dostałam ją. Tak zaczęło się moje
aktorstwo."
Po odrzuceniu propozycji zagrania w filmie "Kruk" młodziutka wówczas Diaz
zadebiutowała w głośnej komedii z Jimem Carreyem w roli głównej pt. "Maska".
Dziś pewnie wszyscy pamiętamy ten występ. Mimo, że na początku miała zagrać
jedynie mały epizod dostała rolę śpiewaczki kabaretowej. Uroda zagwarantowała
jej sukces, a z tego powodu debiut doceniło wielu producentów i oczywiście męska
część publiczności. Jednak Cameron w tym czasie pojęcie o aktorstwie miała
szczerze mówiąc blade. Postanowiła zatem nadrobić swoje braki w wykształceniu i
zapisać się na lekcje aktorstwa, które z pewnością się jej przydały. Świeżo
upieczoną aktorkę zaczęto obsypywać licznymi scenariuszami, ale ona uparła się,
że tym razem zagra w filmie ambitnym. Takowym okazała się "Kolacja z
arszenikiem". Rok po jej premierze na ekrany kin wyszły kolejne niezależne filmy
z udziałem Cameron: "Ta jedyna", "Piętno Minnesoty" i "Urwanie głowy". Podobnie
udane występy zaliczyła w filmach "Życie mniej zwyczajne" i "Mój chłopak się
żeni" (wraz z Julią Roberts). Ogromną popularność przyniosła jej rola w przeboju
"Sposób na blondynkę". Na planie tego filmu poznała swojego dawnego chłopaka
Mata Dillona. W filmie występował też ojciec Diaz, Emilo. Zagrała całkiem nieźle
zatem nic dziwnego, że otrzymała nominację do Złotego Globa. Niecały rok później
wykreowała postać Christiny Pagniacci w filmie "Męska gra", gdzie zagrała obok
takich sław, jak Al Pacino i Dennis Quaid. Nie mogła jednak "zabrać" im filmu.
Klasę pokazała w głośnej produkcji "Być jak John Malkovich", co zaowocowało
nominacją do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej oraz Złotego Globu. Nie
trudno więc zgadnąć, że powołaniem ślicznej blondynki są komedie, które z resztą
ona sama bardzo lubi: "Lubię, jak ludzie się śmieją, po to przecież robi się
takie filmy. Ludzie przychodzą do kina by dobrze się bawić. Dla aktora to jest
największa nagroda. Uwielbiam grać w komediach. Kocham się śmiać. To moje
ulubione zajęcie. Lubię przebywać z ludźmi, którzy dużo się śmieją i cieszę się,
kiedy mogę pracować z tymi, którzy chcą bawić innych".
W 2000 roku aktorka miała okazję bawić ludzi w kasowym przeboju "Aniołki
Charliego" u boku ładnych (aczkolwiek nie tak jak ona) koleżanek, Drew Barrymore
oraz Lucy Liu. W następnym roku użyczyła głosu pięknej księżniczce Fionie w
najsłynniejszym filmie animowanym ostatnich lat, a mianowicie w "Shreku". Nie
miała tu zbyt wielkiego pola do popisu, ale często kojarzy się jej głos, z
księżniczką, której go udzieliła. Popis umiejętności aktorskich zaserwowała
natomiast w thrillerze "Sekret". Przyszła też pora na średnio dobrą rolę w
dramacie "Gangi Nowego Jorku". W tym filmie jednak oczy widza były zwrócone
przede wszystkim na Daniela Day-Lewisa. Następnym krokiem, który podjęła był występ w komedii młodzieżowej
"Ostrożnie z dziewczynami" i kiepskiej kontynuacji "Aniołków Charliego", za
którą otrzymała 20 milionów dolarów. Ponownie też użyczyła głosu Fionie w 2
części "Shreka". Co dalej? Oczywiście kolejny raz podłoży
głos w dwóch nowych częściach przygód zielonego ogra. Na tym jednak z pewnością
nie poprzestanie i dalej będziemy oglądać jej filmowe kreacje. Pewnie skupi się
na komediach, ale muszę przyznać, że to jedyny gatunek, w którym ją widzę. W
innych jakoś nie umie się zbytnio odnaleźć. Ale poczekamy, zobaczymy. Przecież
koniec kariery Cameron Diaz prędko nie nadejdzie.
W życiu prywatnym Cameron Diaz trudno nazwać ideałem. Wiecznie się spóźnia i
słucha heavy metalu. Skąd ja to znam? A z romansami i miłością jest u niej
nienajgorzej. W karty pewnie często przegrywała. Obecnie już chyba trzeci lub
czwarty rok jest narzeczoną popowego piosenkarza Justina Timberlake'a, uważanego
za najprzystojniejszego mężczyznę na świecie. Z resztą dzieli ich różnica
dziesięciu lat. Ona też nie była gorsza. W 1998 roku znalazła się wśród 50
najpiękniejszych ludzi świata wg. magazynu "People". Zaszczytnym tytułem z
pewnością było też dla niej otrzymanie trzynastego miejsca na liście 100
najbardziej seksownych gwiazd w historii kina. Nagrodę tą otrzymała od równie
słynnego magazynu, "Empire" w 1995 roku. Ponadto jest ogromnie łakoma i trudno
znosi diety: "Jestem dziewczyną z ogromnym apetytem. Nie pozostawię żadnej
frytki, która znajdzie się w moim polu widzenia. Mój brzuszek zawsze domaga się
wypełnienia". Cóż jakoś nie zauważyłem, ale czego się nie robi, aby odpowiednio
wypaść na planie filmowym.
Cameron Michelle Diaz urodziła się 30 sierpnia 1972 roku w rodzinie emigrantów.
Jej ojciec pochodził z Kuby, a matka była pół Angielką, pół Niemką. Dorastała
natomiast w Teksasie, gdzie pracował jej tata pełniący funkcję brygadżysty na
polach naftowych. Jako dziecko Cameron nie należała do grona grzecznych
dziewczynek. Była niesforna i nieposłuszna. Wolny czas spędzała zwykle jeżdżąc
na desce i grając w piłkę. Ogólnie niezwykle lubiła sport i nocne spacery.
Trzeba przyznać, że musiało upłynąć wiele czasu zanim mierząca 175cm piękna
dziewczyna, a dziś już kobieta znalazła swoje miejsce w świecie. Tym filmowym
oczywiście.
Po odrzuceniu propozycji zagrania w filmie "Kruk" młodziutka wówczas Diaz
zadebiutowała w głośnej komedii z Jimem Carreyem w roli głównej pt. "Maska".
Dziś pewnie wszyscy pamiętamy ten występ. Mimo, że na początku miała zagrać
jedynie mały epizod dostała rolę śpiewaczki kabaretowej. Uroda zagwarantowała
jej sukces, a z tego powodu debiut doceniło wielu producentów i oczywiście męska
część publiczności. Jednak Cameron w tym czasie pojęcie o aktorstwie miała
szczerze mówiąc blade. Postanowiła zatem nadrobić swoje braki w wykształceniu i
zapisać się na lekcje aktorstwa, które z pewnością się jej przydały. Świeżo
upieczoną aktorkę zaczęto obsypywać licznymi scenariuszami, ale ona uparła się,
że tym razem zagra w filmie ambitnym. Takowym okazała się "Kolacja z
arszenikiem". Rok po jej premierze na ekrany kin wyszły kolejne niezależne filmy
z udziałem Cameron: "Ta jedyna", "Piętno Minnesoty" i "Urwanie głowy". Podobnie
udane występy zaliczyła w filmach "Życie mniej zwyczajne" i "Mój chłopak się
żeni" (wraz z Julią Roberts). Ogromną popularność przyniosła jej rola w przeboju
"Sposób na blondynkę". Na planie tego filmu poznała swojego dawnego chłopaka
Mata Dillona. W filmie występował też ojciec Diaz, Emilo. Zagrała całkiem nieźle
zatem nic dziwnego, że otrzymała nominację do Złotego Globa. Niecały rok później
wykreowała postać Christiny Pagniacci w filmie "Męska gra", gdzie zagrała obok
takich sław, jak Al Pacino i Dennis Quaid. Nie mogła jednak "zabrać" im filmu.
Klasę pokazała w głośnej produkcji "Być jak John Malkovich", co zaowocowało
nominacją do nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej oraz Złotego Globu. Nie
trudno więc zgadnąć, że powołaniem ślicznej blondynki są komedie, które z resztą
ona sama bardzo lubi: "Lubię, jak ludzie się śmieją, po to przecież robi się
takie filmy. Ludzie przychodzą do kina by dobrze się bawić. Dla aktora to jest
największa nagroda. Uwielbiam grać w komediach. Kocham się śmiać. To moje
ulubione zajęcie. Lubię przebywać z ludźmi, którzy dużo się śmieją i cieszę się,
kiedy mogę pracować z tymi, którzy chcą bawić innych". 
W 2000 roku aktorka miała okazję bawić ludzi w kasowym przeboju "Aniołki
Charliego" u boku ładnych (aczkolwiek nie tak jak ona) koleżanek, Drew Barrymore
oraz Lucy Liu. W następnym roku użyczyła głosu pięknej księżniczce Fionie w
najsłynniejszym filmie animowanym ostatnich lat, a mianowicie w "Shreku". Nie
miała tu zbyt wielkiego pola do popisu, ale często kojarzy się jej głos, z
księżniczką, której go udzieliła. Popis umiejętności aktorskich zaserwowała
natomiast w thrillerze "Sekret". Przyszła też pora na średnio dobrą rolę w
dramacie "Gangi Nowego Jorku". W tym filmie jednak oczy widza były zwrócone
przede wszystkim na Daniela Day-Lewisa. Następnym krokiem, który podjęła był występ w komedii młodzieżowej
"Ostrożnie z dziewczynami" i kiepskiej kontynuacji "Aniołków Charliego", za
którą otrzymała 20 milionów dolarów. Ponownie też użyczyła głosu Fionie w 2
części "Shreka". Co dalej? Oczywiście kolejny raz podłoży
głos w dwóch nowych częściach przygód zielonego ogra. Na tym jednak z pewnością
nie poprzestanie i dalej będziemy oglądać jej filmowe kreacje. Pewnie skupi się
na komediach, ale muszę przyznać, że to jedyny gatunek, w którym ją widzę. W
innych jakoś nie umie się zbytnio odnaleźć. Ale poczekamy, zobaczymy. Przecież
koniec kariery Cameron Diaz prędko nie nadejdzie. 
